(Kandungan ini tidak sesuai bagi penonton di bawah 15 tahun.)
(Pertimbangan adalah disarankan)
Saya rindukan awak.
Seorang pelajar kejuruteraan pun tak dapat selesaikan masalah itu?
Berikan saya masa sedikit.
Betulkah awak mengambil jurusan kejuruteraan?
Helo.
Maafkan saya, saya tahu sudah lewat. Boleh tolong bukakan pintu?
Kenapa?
Ini adalah sangat penting.
Boleh saya dapatkan kata kunci Wi-Fi awak?
- Cepat. - Baiklah.
Ada masalah sedikit dengan router kita.
Helo?
Saya telah berjaya! Pasangkannya sekarang.
Saya rasa itu tak akan berjaya.
(Berfikir)
(Jung Soo Kyung)
Sudah cukup masanya. Sesi awak sudah tamat.
Bagaimana dengan ubat saya?
Saya perlu pergi ke mesyuarat sekarang.
Perut saya sentiasa terasa sakit.
Tandas ada di belah kanan awak nanti.
Saya mengalami kesukaran untuk tidur kebelakangan ini.
Tolong berikan saya ubat yang kuat sedikit.
Kalau awak tak boleh tidur...
awak perlu meletihkan badan awak.
Pergilah berjumpa dengan teman lelaki awak.
Bukankah ini masa yang sesuai untuk awak?
Doktor Jung, awak bukan seorang doktor pakar.
Bagaimana dengan awak pula? Awak tak mahu jawab apa-apa soalan.
Saya telah menyuruh awak untuk menulis jurnal, tapi awak tak buat.
Awak ingat, awak layak menjadi seorang pesakit?
Kalau saya tuliskan jurnal itu, awak akan berikan saya ubat nanti?
Ya, tuliskan jurnal itu.
Mulakan dengan perkara yang menggembirakan...
dan perkara yang buruk, semuanya sekali.
Saya berumur 28 tahun.
Selepas saya letak jawatan di hospital saya bekerja 2 tahun.
Saya ingat, saya akan melalui perubahan yang drastik.
Masuk campur dalam hubungan orang...
adalah satu pembohongan yang saya telah sedarkan...
dalam hidup saya ini.
Hubungan yang sebenar...
akan dijumpai di antara tidak melukakan seseorang...
dan tidak dilukai oleh seseorang.
Saya mencari kebahagian hidup saya sendiri.
Saya lebih gembira jika saya bersendirian.
(Cik Ji Young Yang Menyendiri)
Helo.
Helo, unit 704.
Unit 704. Helo.
Seronok tak?
Tak seronok langsung.
Helo, 704.
Ye Jin.
Helo.
700...
Baiklah...
Ya...
Tuhan.
Ini adalah untuk unit 705, boleh awak tolong simpankan?
- Maksud awak? - Terima kasih.
Hei!
(Tolong tinggalkannya di unit 704.)
Helo.
Ini kerana menyimpankan bungkusan saya.
Kita perlu saling bantu-membantu.
Saya sudah cakap yang itu adalah sangat penting.
Bukalah.
Kenapa awak suruh dia yang simpankan?
Saya tak tahu yang dia akan buat begitu.
Maafkan saya, janganlah marah.
- Ini tak akan berhasil lagi. - Ini.
Betul cakap awak, kita patut suruh dia membayarkan ganti rugi.
Mari kita putuskan hubungan.
Apa?
Kenapa tiba-tiba saja?
Adakah saya telah melakukan kesilapan?
Adakah saya telah membuatkan awak marah?
Cakaplah sesuatu.
Dengan itu, saya boleh jelaskan atau mecari satu alasan.
Ji Young.
Ji Young!
Ye Jin, janganlah pergi! Awak nak pergi ke mana?
Saya akan pergi ke rumah ibu.
- Di mana? Ibu awak berada di mana? - Ada di suatu tempat.
- Apa yang awak maksudkan ini? - Ji Young!
- Kenapa awak buat begini? - Lepaskan.
- Awak pasti ada sebabnya, betul? - Jangan!
- Saya patut tahu sebabnya. - Saya cuma putuskan hubungan saja.
Ji Young.
Saya sudah bosan dengan awak!
Ji Young.
Kenapa awak buat begini secara tiba-tiba?
- Lepaskan, saya sudah beritahu. - Ji Young.
Semua ini salah awak kerana awak begitu lembab.
Tolonglah jangan pergi, Ye Jin.
- Lepaskan - Ji Young.
- Saya tak boleh makan tanpa awak. - Ji Young.
Tuhanku.
- Ji Young... - Ye Jin, janganlah pergi.
- Ye Jin. - Kenapa dengan awak ini?
Ji Young!
Hei, cepatlah.
Ji Young, sekurang-kurangnya bercakaplah dengan saya.
Lepaskannya.
- Tolonglah. - Pulangkan semula.
- Ji Young! - Saya cakap, lepaskan!
- Ji Young! - Tolong maafkan saya.
Saya nak pergi, kenapa dengan awak ini? Awak sangat menjengkelkan.
Janganlah pergi, Ye Jin.
Ji Young. Na Ji Young!
Bukakan pintu ini, Na Ji Young!
Janganlah pergi!
Bukakan pintu ini!
Adakah semua masalah itu salah saya?
Adakah semua itu terjadi disebabkan saya?
Awak dibenarkan untuk menggunakan penalti kalau awak nak.
Bukannya awak tidak mengenali diri masing-masing.
Apa kata awak berbincang dulu?
Penalti itu bukannya banyak.
Itu tak akan dapat membantu negara ini.
Saya tak mahukannya.
Saya juga tak mahukannya.
Hei.
Apakah salah kami?
Salahkah kita nak menghalang kekasih kita untuk pergi?
Adakah itu satu kesalahan?
Menceroboh, merosakkan harta benda...
mengekori, menimbulkan ketakutan, dan merosakkan hak asasi wanita.
Jika itu bukan satu kesalahan, apakah itu sebenarnya?
Apa yang awak maksudkan itu?
Itu bukan satu kesalahan.
Betul tak, tuan?
Dia telah meminta untuk hak penjagaan...
jadi, awak perlu bermalam di sini sehingga hari esok.
Apa? Esok?
Tapi, kalau saya duduk sehingga hari esok...
Hei. Ye Jin.
Maafkan saya, saya memang berhak untuk mati.
- Untuk apa? - Untuk segala-galanya.
Saya minta maaf tentang segalanya, tolonglah jangan pergi.
Byuk Soo, hentikannya.
Awak tahu tak saya rasa tertekan apabila awak mengekori saya?
Saya rasa seperti telah digunakan untuk kesunyian awak.
Hei...
Kenapa awak cakap saya telah menggunakan awak?
(Afidavit Kes)
Hei, Ye Jin!
Ye Jin!
Ye Jin, saya akan tunggu awak!
Ye Jin!
Ye Jin...
Pokok itu...
Bukankah saya telah memberikannya...
sempena ulang tahun perkahwinan ibu dan ayah awak?
Saya tidak sempat untuk berikan kepada mereka.
Jadi, kenapa awak biarkan pokok itu mati di luar?
Saya sudah beritahu awak yang saya tak suka menjaga sesuatu.
Awak perlu baiki personaliti awak itu.
Awak siapa untuk beritahu saya tentang itu?
Saya telah keluar bersama awak selama 3 bulan...
tapi, saya langsung tak pernah datang ke rumah awak.
Saya tak tahu tarikh lahir awak...
dan awak tak kenalkan saya kepada kawan-kawan awak, saya...
Adakah saya ini teman lelaki awak?
Awak tak pernah beritahu saya, awak rindukan saya atau cintakan saya.
Sekurang-kurangnya, beritahu saya apakah sebabnya.
Beritahu saya kenapa kita perlu putuskan hubungan.
Biar saya tanya awak sesuatu.
Pada hari krismas...
awak cakap awak sedang bekerja, apa rancangan awak sebenarnya?
Awak rasa, awak berhak untuk tanya saya?
Awak tengok telefon saya untuk cari jadual saya.
Apa masalahnya?
(Saya telah melalui kesukaran.)
Baiklah.
Saya tengok mesej awak untuk melihat jika awak telah curang.
Sebab itulah saya tanya sekarang ini.
Siapa yang beritahu awak dia rindukan awak?
Kenapa awak berbohong kepada saya?
Ji Young.
Na Ji Young!
Awak patut bersyukur saya keluar bersama awak...
sehingga sekarang dan bukan nak tidur dengan awak.
Siapa yang akan sukakan orang seperti awak?
Saya harap awak teruskan hidup awak begitu dan mati seorang diri.
Itu yang saya harapkan!
Terlalu dungu jika awak menyalahkan orang lain.
Jadi, saya akan merungut kepada diri saya sendiri.
Kerana saya tidak berhati-hati.
Semua itu salah saya.
Boleh saya berjumpa dengan Kim Yeon Suk?
Awak pelanggan dia?
Tidak.
Dia teman lelaki saya.
Maafkan saya?
Dia teman lelaki saya.
Makanan itu sangat enak sekali.
- Hei. - Terima kasih belanja saya makan.
- Jumpa lagi. - Baiklah.
Apakah semua ini? Awak curang sekarang?
Dia agak comel...
tetapi, dia akan sukar untuk diuruskan.
Jadi? Awak sukakan teman wanita awak kerana dia bukan begitu?
Bukanlah, seorang wanita patut pandai bersosial dan comel.
Itu yang paling menarik tentang satu hubungan.
Awak patut bersyukur.
"Buatkan ini untuk saya, buatkan itu untuk saya."
"Awak pilih saya atau kerja?"
"Kawan awak lebih penting?" Dia tak melakukan semua itu.
Lebih lagi, tubuh badannya dan wajah dia sangat cantik.
Baguslah dia tak mengganggu saya seperti perempuan lain.
- Kenapa? Ada apa-apa masalah? - Ada sesuatu yang tak kena.
Saya terasa seperti sedang keluar bersama seorang yang tak normal.
Dia cakap, dia tak boleh jumpa saya untuk hari krimas kerana dia kerja.
Saya telah meraguinya, jadi saya periksa telefon dia.
Dia tak bekerja pada hari itu.
- Tuhanku. - Tuhanku.
Manusia, hubungan...
Kehidupan sosial, salah faham yang kecil...
dan gangguan emosi yang tak boleh dipertikaikan.
Semua itu hanya membuang masa saja.
Seseorang itu akan memaksa seseorang.
Sifat pentingkan diri tersembunyi disebalik simpati.
Sifat manusia yang dungu.
Tiada satu pun yang betul. Semua itu adalah hipokrit.
Hari ini, saya telah berjaya sekali lagi...
untuk melindungi diri saya daripada semua itu.
Tuan, saya tak akan buat apa-apa. Benarkan saya pulang ke rumah.
Saya tak boleh tidur kalau bukan di atas katil saya.
Perut saya sakit. Saya perlu pergi ke tandas.
Terima kasih.
- Awak nak lari ke mana? - Maafkan saya.
Maafkan saya, tuan.
Ada dua jam yang tinggal. Saya perlu pergi sekarang juga.
Saya perlu pergi sekarang.
Apa yang patut saya lakukan sekarang?
Lepaskan saya!
Tolong lepaskan saya, tuan!
Helo?
Ji Young, kenapa awak tak menjawab telefon?
- Perlukah saya guna nombor orang... - Maafkan saya.
Awak pasti awak mahukan kata kunci 12 angka?
Itu adalah lebih selamat, tapi...
- ia agak menyusahkan. - Tak mengapa.
Baiklah.
Tunggu sekejap.
Sudah siap. Awak boleh letakkan kata kuncinya sekarang.
Okey.
Maafkan saya.
Awak tak perlu meminta maaf.
Bukannya itu akan membuatkan saya menjadi lebih baik sekarang.
Boleh awak jangan ganggu saya?
Apa? Hei!
Disebabkan awak, kami...
Aduhai.
Dia patut dibesarkan dengan betul.
Kejam sungguh.
Dia mungkin akan mati nanti, ia bilik 301 di Hospital Nasan.
(Sekatan Nombor.)
Bolehkah seorang manusia hidup tanpa diri masing-masing?
Keinginan untuk dicintai adalah satu keperluan asas.
(Cadangan)
Hati ini, kita selalu menggunakannya untuk "suka".
Ia berasal daripada keinginan manusia untuk disukai.
Manusia tak boleh hidup tanpa orang lain.
Kita semua telah tersisih.
(Ye Jin telah menyekat Byuk Soo.)
(Ini adalah akaun peribadi)
Encik Choi, boleh saya pinjamkan akaun Instagram awak?
Kenapa? Awak nak tengok akaun bekas teman wanita awak?
Buat saja akaun yang baru dan hantarkan permintaan.
Dia tak menerimanya, betul tak?
- Kenapa? - Saya dan dia bukan rakan di sana.
- Tapi... - Perut saya sakit, tunggu sekejap.
Encik Choi.
Encik Park, maafkan saya.
Boleh awak tolong uruskan ini untuk saya?
- Baiklah, letakkannya di situ. - Terima kasih.
Saya ada masalah di rumah, saya amat menghargainya.
Saya akan uruskannya nanti.
- Boleh awak buatkan yang ini? - Baiklah.
Saya punya juga.
Baiklah.
Encik Park.
Sekali lagi.
Saya perlukan senarai cukai akhir tahun ini.
Baiklah.
Ini dia.
Awak pasti telah cetak dengan betul?
Maksud awak?
Ibubapa saya sudah bercerai, jadi patut ada nama ibu saya saja.
Maafkan saya kerana bertanya.
Tak mengapa.
Bagaimana dengan penolakkan cukai pendapatan?
Saya terlupa tentang itu.
Saya akan bawakan pada hari isnin, saya berjanji.
Baiklah.
Tuhanku, dinginnya.
(Ibu)
Hai, ibu.
Tidak, tiada apa-apa.
Saya teringin nak melawat awak hari ini.
Baiklah, saya akan jumpa awak pada hujung minggu. Ya.
Ibu?
Ayah, awak buat apa hari ini?
Awak sibuk?
Tidak, tiada apa-apa.
Hei, awak ada rancangan hari ini?
Awak sibuk? Awak kerja sehingga lewat malam? Baiklah.
Apa yang awak semua akan buat selepas waktu kerja nanti?
Ada sesiapa yang nak pergi minum bersama?
Amaran, dia telah memutuskan hubungan dengan teman wanitanya.
Dia sangat menjengkelkan, saya bencikan dia.
- Ini sangat mengejutkan. - Mari kita pergi ke tempat mahal.
Baiklah, awak nak belanja hari ini?
Mestilah.
- Encik Park, kami sayangkan awak. - Saya sayangkan awak juga.
(Ye Jin telah menerima permintaan saya)
Helo.
Ini apa?
Apa? Kenapa?
Jangan lupa hantarkan senarai cukai akhir tahun awak.
Saya akan pergi sekarang.
Pasti dia sangat marah.
Ji Young.
Awak nak pergi minum?
Tidak.
Marilah, awak cuti esok. Bila lagi kita nak minum bersama?
Ia sangat menjengkelkan.
- Apa dia? - Saya cakap, ia menjengkelkan.
Jangan ganggu saya, dan pergilah sendiri.
Cik Na, saya tahu awak penat...
tapi, awak cakap kami menjengkelkan?
Saya tak akan mengubah fikiran.
Hei, anak saya...
telah meminta Santa untuk pergi ke taman tema.
Dia telah mengharapkannya. Saya tak nak dia bersedih nanti.
Semua budak akan dapat hadiah, tapi bukan dia.
Dunia ini tak akan berakhir...
walaupun anak awak tahu tentang Santa nanti.
(Gambar)
(Buang Gambar)
(Buang)
(Buang Gambar.)
Saya akan buangkannya, saya akan buang semuanya.
(Buang Gambar)
Buangkannya...
Encik Choi, bagaimana kalau saya rindukan dia nanti?
Sekurang-kurangnya, saya perlu tengok gambar-gambar dia.
Dia sudah pun mula keluar bersama orang lain.
Selain dari itu, ia terlalu cepat.
Baru 2 hari kami putuskan hubungan, bagaimana ini boleh terjadi?
Betulkah? Adakah dia telah curang?
- Terima kasih belanja saya minum. - Terima kasih.
Sebenarnya, Encik choi, ini bukan kali yang pertama.
Yang sebelum ini, dan yang sebelum dia itu juga.
Yang sebelum sebelum itu juga.
Encik Park, saya akan habiskan botol ini.
Marilah kita pulang sekarang.
Saya akan bersendirian kalau saya pulang nanti.
Saya tak mahu bersendirian.
Jangan pergi.
Janganlah pergi, Encik Choi.
Jangan pergi, Encik Choi.
(409 dolar)
Belum sampai tengah malam lagi.
(Pawagam Impian)
(Saya tak maksudkannya)
Janganlah pergi.
(Pegawai Pembantu yang ke-12)
"Tayangan tengah malam". "Tengah malam".
"Filem Seram". "Teka saya bersama siapa"
"Boleh awak teka?"
"Kalau awak teka dengan betul, saya akan berikan hadiah."
- Awak sudah mendapat teman wanita? - Bersama hantu?
- Awak tidak bersendirian, betul? - Apakah hadiahnya?
- Awak sudah mempunyai masa. - Awak nampak gembira.
Pawagam nombor 2 sedang dibuka, awak boleh masuk sekarang.
(Awak sudah mendapat teman wanita?)
Ta-da!
Boleh awak berikan "suka"?
Suka.
Tidak mahu.
Tapi, hei.
Tiada siapa yang membeli tiket filem "Pembantu Pegawai yang ke-12"...
pada jam 12:15 pagi, betul tak?
Maaflah, tapi ada seorang.
Betulkah?
Jadi, tolong berikan saya tempat sejauh yang mungkin.
Dan satu set bertih jagung.
Baiklah.
Kita akan menonton bersama-sama seperti jiran yang baik.
Saya nak batalkan tiket itu.
Ia akan bermula dalam 10 minit lagi, awak tak boleh batalkannya.
Tuhanku.
Biar betul...
Air Soda. Awak terlupa tadi.
(Trend jiwa yang bijak itu sudah pun lama mati.)
Tidak...
Saya? Saya tak minum tadi.
Saya tak usik air soda awak.
Maafkan saya.
Biar betul.
Tak guna.
Tunggu saya.
Ia sangat menakutkan pada waktu malam.
Mari kita jalan bersama-sama. Kenapa awak pergi bersendirian.
Saya cakap, saya akan berjalan dengan awak.
Awak tak patut berjalan seorang diri...
pada lewat malam. Bagaimana kalau sesuatu terjadi nanti?
Maafkan saya.
Kenapa awak jadi begitu?
Kenapa? Tak guna.
Sejuknya.
Pintu akan ditutup.
Hei, kenapa awak tutup semasa saya sedang nak masuk?
Hei, lihat.
Awak tak nampak saya di sini?
Hei.
Tuhanku.
Tolong tahankan pintu itu. Saya nak naik juga.
Boleh saya masuk ke dalam?
Boleh, masuklah.
Kenapa awak letakkan banyak sangat pada bibir awak?
Itu perisa apa?
Tunggu dulu,
adakah itu bermaksud...
kita telah bercium secara tak sengaja?
Sebab itukah awak marah?
Tak mengapa.
Saya akan berpura-pura yang saya bercium dengan seekor anjing liar.
Awak ini apa, kanak-kanak? Ciuman yang tak sengaja? Biar betul.
Kalau awak rasa saya berminat dengan awak...
Saya tak berminat dengan awak!
Saya takut berjalan pada waktu malam dan saya nak...
jalan bersama-sama.
Baiklah, saya faham.
Ini tingkat 5.
Naik ke atas.
Tunggu dulu, kenapa awak menonton wayang seorang diri tadi?
Awak suka seorang diri juga?
Betulkah? Awak buat segala-galanya seorang diri?
Saya boleh buat segala-galanya seorang diri.
Adakah awak tersisih semasa awak di sekolah menengah?
Awak sedar tak yang awak sangat kurang ajar?
Awak ingat semua orang yang suka menyendiri...
mempunyai satu masalah.
Saya cuma rasa, orang yang berkelakuan seperti awak...
- sangat menjengkelkan. Itu saja. - Wah.
Awak memang pandai berkata-kata.
Saya tak pernah tengok awak bercakap sebelum ini.
Saya tak mahu bercakap dengan awak, jadi saya telah menahan diri saya.
Awak akan mati seorang diri nanti.
Awak tak mahu mati seorang diri, sebab itu awak berkahwin.
Awak tak nak mati seorang diri, sebab itu awak mempunyai anak.
Kemudian, isteri awak akan mati dulu.
Dan, anak awak akan hantar awak pusat kebajikan.
Itu yang akan terjadi kepada awak kalau awak seorang yang...
mempunyai masalah dalam hidupnya...
kerana dia takut untuk hidup bersendirian.
Adakah itu lebih bagus daripada mati seorang diri?
Kenapa awak menciptakan masa depan saya?
Sebab itu adalah realiti hidup.
Kalau awak mempunyai wang, keyakinan, dan keberanian...
awak boleh hidup seorang diri tanpa mempunyai masalah.
Tanpa menjadi seorang yang dungu seperti awak itu.
Seorang yang dungu? Wah.
Itu lebih baik daripada mementingkan diri sendiri seperti setengah orang.
Itu yang dimaksudkan dengan individualistik.
Baguslah.
Terima kasih untuk pujian awak itu.
Hiduplah seorang diri dengan bahagia.
Memang itu yang saya nak buat.
Kenapa awak merumitkan hidup awak itu?
Ya, kaum wanita selalu dapat mengubah seorang lelaki.
Awak adalah yang kedua, atau yang ketiga?
Apa?
Tidak, saya tersilap. Maafkan saya.
Ya, bukannya...
Awak adalah yang keempat sebenarnya.
Tak guna, kenapa dia...
Saya bencikan manusia, saya bencikan orang lain.
Saya lebih bencikan mereka hari ini. Tahun ini.
Helo? Ini unit 704.
Boleh awak tolong suruh unit 705 untuk perlahankan sedikit?
Ya,awak dengar tak?
Siapa yang akan mencuci pinggan mangkuk pada waktu begini?
Tolong beritahu dia yang langsung tak masuk akal.
Awak dengar tak itu? Boleh awak beritahu dia...
untuk menggunakan alat pendengar pada lewat begini?
Awak bencikan saya, betul tak?
Saya pun bencikan awak juga.
Saya rasa seperti telah bazirkan masa dan tenaga disebabkan awak.
Jadi, saya berasa menyesal.
Kalau kita terserempak lagi, kita perlu beralih saja...
dan abaikan diri masing-masing. Baiklah. Kalau begitu.
"Baiklah, kalau begitu"?
Bukan "Baiklah, selamat tinggal," atau "Baiklah, jumpa lagi".
Tapi "Baiklah, kalau begitu"?
Nampak tak? Saya sudah cakap tiada apa-apa masalah.
Tiada apa-apa lagi? Ini segala-galanya yang awak ada?
- Apa? - Tentang jiran awak itu.
Dia memang sesuai untuk awak.
Dia sangat melucukan.
Awak pasti yang saya tiada masalah, tolong berikan ubat sekarang.
Tiada apa-apa yang buruk terjadi kepada awak.
Tiada apa-apa masalah dengan keluarga awak.
Awak juga telah banyak keluar bersama lelaki.
Jadi, kenapa awak tertekan?
Apa masalahnya dengan tekanan?
Berapa ramai manusia yang hidup dengan gembira?
Kenapa awak suka bermusuh?
Saya tak suka bermusuh, saya bertindak mengikut apa saya rasa.
Awak pernah merindui seseorang?
Ibubapa awak atau teman lelaki awak?
Kadang-kalanya, ada.
Baguslah.
Perasaan itu...
akan dirasai kalau awak sayangkan seseorang.
Ada sesetengah pesakit yang langsung tidak merasai semua itu.
Itu sangat menyedihkan.
Kenapa awak selalu tamatkan sesi ini dengan cara itu?
Saya...
tak boleh rawat seseorang yang tak jujur terhadap diri mereka sendiri.
Jika awak dapat cari sesiapa yang boleh lakukannya, pergilah ke sana.
Tuliskan itu sekali lagi, bukan untuk orang lain.
Tapi untuk diri awak sendiri.
Tak guna.
Ji Young.
Ji Young. Saya cakap, itu terlalu kejam.
Awak tak sihat? Awak berpeluh sekarang.
Awak nampak tak sihat. Tunggu dulu.
- Dengar cakap saya... - Lepaskan!
Awak tak apa-apa? Bangunlah.
Jangan kejar saya, pergi sekarang.
- Pergi, tolonglah pergi. - Ji Young!
Ji Young, awak tak apa-apa? Ji Young!
- Ji Young! - Jangan datang dekat.
Adakah awak tersisih semasa di sekolah dulu?
Ji Young...
Apa yang terjadi?
Adakah itu seorang pencuri?
Saya nak gunakan tandas awak.
Kenapa awak buka pintu ini?
Saya tak tahu. Maafkan saya.
Awak tak patut buat begitu.
Kenapa awak menggunakan tandas saya.
Saya tak...
ingat...
kod pintu saya.
Maafkan saya, adakah awak...
Dalam seluar awak?
Tidak!
Awak nak saya laporkan yang awak telah menceroboh?
Awak sangat kejam!
Lihatlah siapa yang sedang bercakap.
Awak sedar tak yang awak telah melanggar undang-undang?
Berapa nombor tukang kunci itu? Saya akan ambilkan baju awak.
Tidak, pinjamkan saja baju awak. Apa-apa pun tak apa.
Adakah awak sedang bergurau?
Baju saya mahal.
Awak tak boleh kotorkan baju itu mengikut sesuka hati.
Awak tak boleh masuk ke dalam rumah saya.
Saya akan pulangkan semula nanti, tolonglah...
Apa-apa saja! Saya akan hubungi pihak polis.
Tapi, awak tak boleh sentuh apa-apa, faham?
Tak boleh.
Patutlah dia sangat kurus.
Saya tahu, baru beberapa hari saja.
Awak nak saya buatkan kod 12 angka lagi?
Buatkan sehingga 4 saja. Seperti 1, 2, 3, 4.
Dia akan ubahkannya nanti.
Ini sama dengan Yang Soon.
Jadi, dia pandai senyum rupanya.
Dia ada kucing tak?
Sini, kucing.
Dia langsung tak sesuai.
(Pendaftaran Keluarga)
Bukankah saya telah berikan itu...
sempena ulang tahun ibu dan ayah awak?
(Ahli Keluarga, Seo Yoon Sook)
Kenapa dia lama sangat?
Awak patut pergi ke pejabat saja.
Bagaimana saya nak tinggalkan rumah saya...
jika ada penceroboh di dalam rumah saya?
Saya akan balas jasa awak nanti.
Saya membawanya masuk kerana saya kasihankan dia.
Ia belum mati sepenuhnya lagi.
Awak mahukannya lagi?
Tidak, saya tak mahu.
Lihat, kenapa awak begitu sombong?
Awak tak rasa malu?
- Awak tak ingat tentang pos itu? - Jadi?
Kod awak adalah 1234.
Dia suruh awak tukar nanti.
Aduhai.
(Pendaftaran Keluarga)
Kenapa awak buat begitu?
Kenapa awak bayarkan tuisyen Yun Hee?
Wah, awak buatkan semua ini untuk saya?
Awak telah bekerja dengan begitu keras.
Saya nak berikan apa yang keluarga saya makan.
Ibu, awak telah buang buku saya itu?
Saya ingat saya boleh buangkan...
barang yang awak tinggalkan di sini.
Kenapa? Awak perlukannya lagi?
Saya perlu mengulangi subjek itu sekali lagi.
Kenapa awak buang tanpa beritahu kepada saya dulu?
Berapa harga buku itu?
- 50 dolar. - 50 dolar, baiklah.
Sementara itu,
boleh awak berikan duit belanja untuk saya juga?
Kenapa awak...
Apa? Saya adik dia.
- Betul tak? - Ya, ambillah.
Ini untuk adik saya kerana awak tinggal bersendirian.
Dan ini untuk perjalanan awak pada minggu depan.
Ya! Terima kasih.
Awak nak ikut bersama?
Apa?
Betulkah?
Saya boleh ikut sekali? Betulkah.
Mestilah, kenapa tidak? Awak ahli keluarga kami juga.
Jadi, kita bertiga patut ambil gambar sekeluarga nanti.
Saya akan bawakan kamera saya.
Ibu, ayah cakap dia akan sampai sebentar lagi.
Ibu, saya akan pergi dulu.
Hai, ibu.
Apa? Saya tersalah ambil?
Ini sama saja.
Betul...
tapi Yun Hee cakap, dia akan turun ke bawah untuk mengambilnya.
- Ibu. - Ya? Apa dia?
Saya sangat bersyukur...
awak membungkuskan makanan untuk anak awak yang sudah dewasa ini.
Byuk Soo!
Hei.
Ini.
Dia cakap, dia akan berpindah...
selepas dia menjumpai rumah baru, baiklah.
Awak tak akan cari tempat yang lebih tenang dan sunyi seperti ini.
Ia bukanlah tenang dan sunyi sangat kebelakangan ini.
Tidak?
Adakah tingkat itu telah disumpah?
Jiran awak juga telah buat perkara yang sama.
Unit 705?
Ya, rakan serumah dia telah pun berpindah...
jadi, ia adalah terlalu besar untuk tinggal bersendirian.
Dia cakap, ia terlalu sunyi atau apa-apa.
Kalau begitu, saya tak akan berpindah.
(Agensi Hartanah)
Hai, secara kebetulan pula.
Hari krismas tak lama lagi.
Tunggu dulu, bukankah awak dan teman lelaki awak bergaduh tentang itu?
Saya tertanya-tanya...
Betulkah awak telah curang? Awak ada lelaki lain?
Jangan masuk campur.
Awak tak akan bersendirian esok, betul tak?
Kalau awak terasa sunyi, saya boleh...
Ya, saya tak akan berada di rumah.
Saya akan pergi bercuti bersama...
keluarga saya.
Hei, saya sudah cakap jangan sentuh apa-apa.
Tapi, saya tak berniat untuk buat begitu.
Semua itu salah awak.
Ibubapa saya juga sudah bercerai.
Pendaftaran keluarga awak sama seperti saya.
Sebab itulah...
Jadi?
Adakah kesedihan orang lain membuatkan awak teruja?
Bukan begitu.
Cuma, kita ada persamaan.
Awak membela seekor kucing juga, betul tak?
Saya pun. Yang Soon...
Itu...
Saya buka laci awak dan saya ternampak...
Kita ada persamaan tentang itu juga.
Saya tak peduli kalau ibubapa awak...
sudah bercerai...
atau mati dalam kemalangan.
Kenapa awak berbohong kepada bekas teman lelaki awak?
Saya tak perlu beritahu satu dunia tentang kelemahan saya pada orang.
Tidak kalau awak seorang yang dungu.
Adakah teman lelaki awak itu orang asing?
Malah, pasangan yang sudah berkahwin pun...
akan menjadi orang asing selepas mereka bercerai.
Sama seperti ibubapa awak.
Kenapa awak mengatakan sesuatu yang sangat menyakitkan?
Apakah salah saya?
Saya cuma nak bercakap dengan awak.
Apabila seorang pembunuh memegang sebelah pisau...
awak akan berdiam diri saja?
Kalau saya tak tikam dia dulu...
saya yang akan ditikam.
Saya sudah cakap jangan, tapi awak asyik menikam saya saja.
Awak tak peduli jika orang lain ditikam...
asalkan awak selamat, betul tak?
Ini pampasan untuk hari itu.
Kita akan tamatkan hubungan kita di sini saja.
Kita akan tamatkannya dengan ini.
Lupakan saja.
Hai, ibu. Saya sedang membeli barang untuk percutian kita.
Apa?
Maafkan saya.
Yun Hee cakap, dia rasa tak selesa kalau awak ikut bersama.
Tolonglah faham.
Baiklah.
Janganlah begitu kejam kepada abang awak lagi.
Fikirkan tentang apa yang dia telah lakukan untuk awak.
Apa? Kami bukan adik-beradik kandung.
Dia boleh buat sebanyak itu...
setelah dibesarkan dalam keluarga orang.
(Ibu)
Pasangan kekasih, kawan, dan keluarga akan mengambil gambar...
untuk menyimpan kenangan yang tak boleh dilupakan di dalam kamera.
Untuk meraikannya...
4 hari yang lalu, semasa salji yang membeku...
dia telah mati di dalam rumahnya yang kecil itu.
(Selamat hari krismas, apa yang awak sedang buat?)
(Awak nak berjumpa?)
Kalau awak nak mengelakkan dari saya, janganlah baca.
Kalau awak nak baca, jangan abaikan saya.
Tak guna.
Hai, Suk Joon.
Pasti awak sudah tahu tentang saya.
Hei, Byuk Soo. Ya, saya sudah tahu.
Awak apa khabar?
- Awak bersendirian sekarang? - Ya.
Terima kasih.
Awak risau jika saya akan bersendirian pada hari ini.
Maafkan saya, boleh awak tolong buatkan sesuatu untuk saya?
Apa? Baiklah.
Saya tak ada apa-apa untuk dibuat sekarang.
Profesor sekolah saya...
telah menyuruh saya untuk mencarikan data untuk dia.
Saya...
tak boleh merawat seseorang yang tak jujur kepada diri mereka sendiri.
Percutian keluarga?
Pasti dia sangat gembira.
(Buang Gambar.)
Hai, ini Byuk Soo.
Tidak, saya tak akan buat.
Hei, awak tak nak buat kerana hari ini hari krismas?
Awak ingat saya akan buat?
Dan, awak hanya akan menghubungi saya kalau awak perlukan sesuatu.
Jangan hubungi saya kalau awak nak buat begitu lagi.
Nombor ini tidak dapat dihubungi pada waktu ini.
Sila tinggalkan pesanan suara selepas bunyi ini.
Apa?
Dia tak keluar?
Maafkan saya!
Boleh awak tolong hentikannya?
Oh Tuhan, siapa yang peduli.
Adakah dia sudah mati?
Dia tak akan mati.
Adakah dia telah pengsan?
Maafkan saya!
Adakah itu cadangan saya? Awak yang tak mahu melakukannya.
- Jangan salahkan saya. - Awak hanya cakap sekali saja.
Awak langsung tak bertimbang rasa.
Bagaimana saya nak tanya awak sekali lagi kalau saya tak jumpa awak?
- Awak perlu pulang ke rumah dulu. - Ibu.
- Bukan awak yang bertanggungjawab? - Ibu.
- Kenapa awak begitu sombong? - Anak kucing itu.
Awak cakap itu semua salah saya? Hentikannya.
Kucing adalah terlalu menyusahkan untuk dijaga.
Santa tak wujud.
Awak akan mula persekolahan tahun depan, awak masih lagi begitu.
Kenapa awak sangat dungu?
Santa berikan saya seekor kucing yang sudah mati sebagai hadiah...
sebagai pertukaran,
saya telah menangis seperti seorang budak yang paling teruk dalam dunia.
Semenjak itu...
bagi saya, Santa tak wujud lagi pada hari krismas.
Awak patut besarkan dia semasa kecil lagi, itu yang terbaik.
Saya akan buat keputusan tentang apa yang baik atau tidak.
- Saya tak boleh membesarkan dia. - Bagaimana pula dengan saya?
- Wanita yang terbaik itu... - Seorang budak yang membesar...
tak perlukan seorang dewasa lagi.
Sama seperti hari krismas itu tidak berguna lagi untuk seorang budak...
yang tak percayakan Santa Claus.
Tiada siapa yang perlu membesarkan saya.
Saya akan hidup seorang diri.
Dengan itu, seorang budak akan menjadi seorang dewasa.
Bagi budak yang perlu menjadi seorang dewasa...
simpati adalah satu penghinaan.
Satu petanda yang menunjukkan yang awak tidak matang.
Salah faham tentang awak tak dapat hidup dengan stabil seorang diri.
Prasangka yang awak tak dapat hidup dengan baik.
Sekali lagi, saya telah menyembunyikan wajah saya...
untuk mengelakkan supaya tidak disimpati.
Jangan mati! Jangan mati! Saya cakap, jangan mati!
Tak guna.
Apa awak buat di sini?
Hari ini hari krismas.
Awak tak apa-apa?
Apa yang awak buat di sini?
- Hari ini hari krismas. - Awak tak pergi...
bercuti dengan keluarga awak?
Percutian bersama keluarga pada hari krismas?
Lupakan saja, saya tak boleh tahan lagi.
Tapi, lebih baik daripada awak duduk bersendirian.
Kenapa awak tak tukar kod pintu awak atau menguncinya?
Awak bukan orang seperti itu.
Kenapa saya merumitkan hidup saya ini?
Kenapa saya tak boleh jadi seperti biasa?
Itu yang saya tertanya-tanya.
Kenapa awak bencikan saya?
Bukan awak seorang saja.
Saya bencikan semua orang, itulah saya.
Orang juga bencikan saya.
Maafkan saya kerana telah bencikan awak walaupun awak baik.
Tapi,
saya akan terus jadi begitu.
Apa-apa saja.
Saya pun tak sukakan awak.
Jadi, kenapa awak masuk ke sini?
Saya sedang tengok berita...
dan ada ramai orang yang sedang berada di bandar.
Ada ramai orang di dalam dunia ini...
tapi, saya tidak mempunyai sesiapa untuk duduk bersama.
Ia adalah sangat menyedihkan.
Saya mempunyai beratus nombor di dalam telefon saya...
dan beribu-ribu pengikut, tapi...
Apa?
Bukankah orang seperti awak mempunyai ramai kawan?
Saya telah berusaha sepanjang hari untuk tidak bersendirian...
tapi, kenapa saya keseorangan pada hari seperti ini?
Mereka tak sukakan awak?
Awak tidak dikelilingi dengan penuh kasih sayang?
Bagi sesetengah orang, sayang adalah satu pemberian...
tapi bukan untuk saya.
Bukannya orang sukakan awak...
kerana awak telah cuba sedaya upaya untuk disayangi.
Mereka menggunakan saya kerana saya begitu senang. Itu saja.
Tapi, keluarga awak pasti sangat sayangkan awak.
Saya bukan anak kandung mereka.
Saya adalah anak yatim.
Mereka tak menunjukkannya...
tapi mereka membenci dalam diam.
Itu sangat menyakitkan.
Tapi, saya tak berhak untuk menjadi marah.
Kenapa awak tak tanya?
Awak marahlah.
Kenapa awak tak tanya kenapa mereka buat begitu kepada awak?
Kerana, saya tak mahu diabaikan untuk kali kedua.
Saya pernah dihantar semula sebelum ini.
Itu bukan salah awak.
Orang yang tinggalkan awak itu yang jahat.
Saya tak buat apa-apa yang salah kepada mereka.
Saya tak pernah menyakitkan mereka.
Kerana awak tidak menyakitkan mereka...
tak bermaksud yang awak tak akan disakiti.
Adakah awak seorang yang dungu?
Apa? Dungu...
Kenapa awak begitu marah tentang hidup saya?
Awak seorang yang suka menyendiri.
Tepat sekali, kenapa awak beritahu saya tentang hidup awak?
Jadi? Awak nak bercakap tentang kerja?
Berputus asa sajalah.
Jangan mengharapkan apa-apa lagi.
Saya ingin tahu tentang sesuatu.
Bagaimana jika saya berputus asa nanti?
Kalau saya tak mengharapkan apa-apa...
adakah saya tak akan kesunyian?
Aduh.
Bagaimanapun, selamat hari jadi.
Saya ternampak tarikh lahir awak yang unik itu dalam borang.
Awak nak naik ke atas?
Maksud awak?
Saya akan pergi dulu.
Dan itu katil untuk seorang, ia terlalu sempit.
Ia tak akan sempit kalau kita letakkan bersama.
Apa?
Apa awak maksudkannya?
Saya maksudkannya.
(Cik Ji Young Yang Menyendiri)
Ji Young.
Saya tak sukakan lelaki yang senang seperti awak.
Ada apa-apa yang awak suka?
Saya.
Kalau awak tak bukakan hati awak, saya akan merempuh saja.